Το δωμάτιο μου έχει περισσότερη σκόνη κι από όση έχει σνιφάρει ο Μικ Τζάγκερ.
Κάτι δικά μου
Ανέβηκα στη ζυγαριά και μου είπε ανέβα στο διάδρομο καλύτερα.
Μυρίζει καμένο. Μυαλά θα είναι…
Αγόρασα έναν αναπτήρα και μόλις τον άναψα, κρύφτηκαν όλοι οι δράκοι της ιστορίας.
Αν τυχόν και κοιτάξεις άντρα να κάνει γυμναστική αμέσως παίρνει πόζα για να σου δείξει πόσο φουσκωτός είναι.
Μοντέλο δεν με λες αλλά δυο χαζομάρες μπορώ να τις πω.
Εσείς που το παίζετε “δήθεν” δοκιμάστε να γίνετε λίγο “τάχαμ”. Μπορεί να σας πηγαίνει καλύτερα.
Βρίσκεις μικρή πασχαλίτσα, την αφήνεις να τρέχει πάνω σου. Βρίσκεις μικρό κατσαριδάκι, το σκοτώνεις. Πείτε μου ξανά πόσο η εμφάνιση δεν μετρά.
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτές τις ζυγαριές, που ενώ είσαι 57 κιλά, σε δείχνουν 62.
Μπαίνω στο ασανσέρ κοιτάζομαι στον καθρέφτη και λέω ”Εσύ αγόρι μου θα πας πολύ ψηλά”. Και πατάω τον έκτο.
Βασικά αγάπη μου δεν είναι το τακούνι. Είναι η ψυχολογία πάνω στο τακούνι.
Βλέπω άντρες να κάνουν ματάκια και φατσούλες στις φωτογραφίες και αναρωτιέμαι γιατί δε ξεκινάει 3ος παγκόσμιος να μη μείνει πέτρα για δείγμα.
